Blog

Το ταξίδι μας στο έργο του Δημήτρη Κούκου συνεχίζεται μέσα από τα λόγια του Δημήτρη Μυταρά. «Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Δημήτρη Κούκο και τη ζωγραφική του όταν ακόμη ήταν σπουδαστής. Ο ιδιόμορφος τρόπος της γραφής του καθόλου συμβατικός για σπουδαστικό έργο έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή. Μετά από χρόνια συνεχούς εργασίας με απόλυτη συνέπεια διατηρεί πάντα την αμεσότητα των πρώτων του έργων. Μέσα από την άνετα δομημένη ζωγραφική του καταφέρνει να περνά λεπτή ποιητική ατμόσφαιρα, εκφρασμένη με διαυγείς τόνους και καθαρότητα όχι συνηθισμένη. Η πλαστική του δανείζεται τις άπειρες παραλλαγές που του προσφέρει το ελληνικό ύπαιθρο πράγμα...

«Εορτή των εορτών» σήμερα και συνεχίζουμε τη γνωριμία μας με τον Δημήτρη Κούκο μέσα από τα λόγια του μεγάλου ζωγράφου και δασκάλου Γιάννη Μόραλη, που ευτύχησε να έχει δάσκαλο στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών! «Ο Δημήτρης Κούκος, από σπουδαστής έδειχνε μια ωριμότητα στην τέχνη του σπάνια για ένα νέο της ηλικίας του καθώς και μια εργατικότητα που ξάφνιαζε. Κάθε εβδομάδα έφερνε στο εργαστήριο στη σχολή να μου δείξει την δουλειά του και δυσκολευόμουν να διαλέξω τα καλύτερα μεταξύ των έργων του. Τον Δημήτρη Κούκο τον ξεχωρίζω μεταξύ των καλύτερων ζωγράφων της γενιάς του κι ελπίζω κάποτε να του δοθεί η...

Συνεχίζουμε τις Κυριακάτικες δημοσιεύσεις μας αφιερωμένες σε μεγάλες δωρεές έργων. Ένας ζωγράφος ο οποίος αγάπησε τη Ρόδο και δώρισε 80 αντιπροσωπευτικά έργα της μακρόχρονης καλλιτεχνικής του διαδρομής στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, είναι ο Δημήτρης Κούκος. Ο Δημήτρης Κούκος γεννήθηκε στην Αθήνα. Από το 1969 έως το 1974 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου ευτύχησε να έχει δασκάλους τους Νίκο Νικολάου και Γιάννη Μόραλη. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux Art στο Παρίσι (1975-1978), με δάσκαλο τον Gustave Singier.Καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Δημήτρης Κούκος έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές...

Ο κύκλος δημοσιεύσεων γνωριμίας με το έργο του Βάλια Σεμερτζίδη φτάνει στο τέλος του. Η τελευταία μας δημοσίευση είναι αφιερωμένη στον Ροδιτικο χορό! Το 1964 είναι η χρονιά που ο Σεμερτζίδης έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το νησί της Ρόδου. Έχει κληθεί να διακοσμήσει με τοιχογραφίες το εστιατόριο του ξενοδοχείου “Σπάρταλη”. Το έργο αναπαριστά έναν Ροδίτικο χορό που σήμερα κοσμεί την Αίθουσα Εθιμοτυπίας του Δημαρχείου Ρόδου. Στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, μπορείτε να δείτε ένα προσχέδιο με τέμπερα από ένα κομμάτι της τοιχογραφίας του “Ροδίτικου χορού´´. Μια σειρά άλλων έργων που αναπαριστούν τους ανθρώπους του χωριού καθώς χορεύουν,...

Το σημερινό ταξίδι στο έργο του Βάλια Σεμερτζίδη θα μας οδηγήσει στη Σκύρο και θα γνωρίσουμε τα Πορτρέτα της Σκύρου. Το 1956 ο Σεμερτζίδης ταξιδεύει στην Σκύρο και για πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με την νησιώτικη ζωή. Στα τέσσερα πορτρέτα από την δουλειά της Σκύρου που διαθέτει στην συλλογή του το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο της υπαίθρου, τον εργάτη της γης, που τόσο αγαπούσε να αποτυπώνει στα έργα του ο ζωγράφος, όπως θα φανεί και στα κατοπινά χρόνια. Στο ημερολόγιο του στις 25/9/1960, ο Σεμερτζίδης περιγράφει μια μέρα που πέρασε με την οικογένεια ενός...

Πριν λίγες ημέρες είχαμε τη χαρά να δεχθούμε στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, τη Γενική Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού κα Ελένη Δουνδουλάκη. Συνοδευόμενη από τον Πρόεδρο του Μουσείου κο Σέργιο Αϊβάζη, τον Αντιδήμαρχο Πολιτιστικών Μνημείων κο Στέφανο Δράκο και το μέλος της καλλιτεχνικής Επιτροπής κα Μαίρη Καμπουροπούλου, ξεναγήθηκε και θαύμασε την πλούσια συλλογή του μουσείου ενώ στη συνέχεια επισκέφθηκε το ιστορικό κτήριο της Δημοτικής Πινακοθήκης στο οποίο σύντομα θα ξεκινήσουν οι εργασίες οι οποίες χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα «Δράσεις Περιβαλλοντικού Ισοζυγίου 2019, Άξονας 1: «Αστική Αναζωογόνηση 2019» του Πράσινου Ταμείου και από ιδίους Πόρους του...

Σαν σήμερα, 24 Μαρτίου, έφυγε από τη ζωή σε ένα φτωχικό σπίτι στη Μυτιλήνη, ο Θεόφιλος Γ. Χατζημιχαήλ (1873-1934). Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου έχει την τύχη να έχει στη συλλογή του τα παρακάτω 5 έργα: «Ο Λήσταρχος Χρήστος Νάτσιος Νταβέλης το 1855», ««Αντάμωσις Ερωτοκρίτου και Αρετούσσης», ««Ο Ήρως Μιλτιάδης Γιαταγάνας», ««Ο Παύλος Μελάς ζέζας πεσών ενδόξω παρά την Στάττισαν πόλιν της Καστορίας» και «Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης καταδιώκων τον Κιούταχη εν ξυφήρεις». Η θεματολογία των έργων διατρέχει την σύγχρονη Ελληνική ιστορία και αποτελούν εξαιρετικά δείγματα της τέχνης του Θεόφιλου. Με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού, κας Λίνας Μενδώνη, συνολικά 45 έργα...

Σήμερα, στην καθιερωμένη μας συνάντηση με το έργο του Βάλια Σεμερτζίδη, θα γνωρίσουμε τους εργάτες αλωνιστικής μηχανής! Μετά τα χρόνια της αντίστασης όπου ο Σεμερτζίδης έδωσε τα πρώτα του έργα με τους βοσκούς στα βουνά της Ευρυτανίας, το ενδιαφέρον του από το 1950 και έπειτα, παραμένει στον άνθρωπο. Στον άνθρωπο που αγωνίζεται πλέον απέναντι στα στοιχεία της φύσης διαμορφώνοντας το περιβάλλον με την εργασία του. Είναι η περίοδος που στο Έργο του εμφανίζονται οι αγρότες, οι εργάτες διαφόρων επαγγελματικών κλάδων, οι υφάντρες και οι λιομαζώχτρες της Ρόδου. Η πρώτη του ατομική έκθεση στον «Παρνασσό» το 1957, αποτέλεσε το ορόσημο αυτής...

Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου συμμετέχει με 2 έργα στην έκθεση «Νίκος Εγγονόπουλος. Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού», που εγκαινιάστηκε από την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, την Τετάρτη 9 Μαρτίου, στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη. Εκατόν σαράντα οκτώ και πλέον πολύτιμα έργα του Εγγονόπουλου, δανεισμένα από τις συλλογές του Ιδρύματος Ωνάση, της Alpha Bank, του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Α. Π. Θ., του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, της Λεβεντείου Πινακοθήκης, καθώς και πολλών ιδιωτικών συλλογών, όπως του Δ. Ν. Π., του κυρίου Κρίτωνα Ιωαννίδη, της κυρίας Ειρήνης Παναγοπούλου, του κυρίου Μπάμπου και της κυρίας Άντζελας...

Η γνωριμία μας με το έργο του Βάλια Σεμερτζίδη θα εστιάσει στο έργο η “Φλογέρα στο βουνό”, του 1948 και του 1950. Τα έργα αυτά μπορείτε να θαυμάσετε στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου και αποτελούν το επιστέγασμα άπειρων μελετών που πραγματοποιήθηκαν το 1944 όταν ο Σεμερτζίδης μελετούσε στα Άγραφα και στη Βίνιανη της Ευρυτανίας την σκληρή ζωή των ανθρώπων του βουνού και των αγώνα των ανταρτών. Επέλεξε την τεχνική της χαρακτικής γιατί καθώς λέει ο ίδιος : “…αργότερα όταν άρχισα να πιάνω να ολοκληρώσω τα έργα αυτά, συνειδητοποίησα ότι το χρώμα είναι αλληλένδετο με το περιεχόμενο, με τη στιγμή που...